بررسی موضاعات سیاسی-اجتماعی ایران وب سایت انجمن انار
این مقاله توضیح میدهد که مفهوم مشروطه در گفتمان سیاسی ایران، از یک رخداد تاریخی مشخص، به یک دال سیال در منازعات سیاسی تبدیل شده است. در این فرآیند، بخشی از جریان اصلاحطلبی با بازتعریف نسبت میان مشروطه و دولت پهلوی، زمینهای برای بازتولید روایتهایی فراهم کرده است که در برخی جریانهای مدعی ملیگرایی معروف به جریان قاسمشهری نیز قابل مشاهده است.
روایتهایی که از ساواک، دیوی مخوف و خونخوار در برابر آزادیخواهان ساخته بود و در تمام این سالها همچون اهرمی برای تقبیح، محکوم و منکوب کردن طرفداران پادشاهی پهلوی و شاهنشاه آریامهر فقید بهکار میرفت؛ و مهمترین ابزار برای حقانیتزدایی از پهلوی و حکومت ملی ایران بود.
در این میان، بهرهگیری از چهرههای رسانهای، نیروهای وابسته، فعالان فاندی و باندی، ملیگرایان مصنوعی و قاسمشهریها، دلواپسان دروغین تمامیت ارضی که از حضور وحوش حشد الشعبی یا فاطمیون نگرانی ندارند، زیرساختگرایان و شبکههایی که طی دههها با منابع مالی حکومت در داخل و خارج شکل گرفتهاند، بخشی از تلاش برای بازتولید این روایت است که مردم فاقد عاملیتاند و امکان تغییر واقعی وجود ندارد.
داریوش همایون،اندیشمند برجسته، در جملهای ماندگار تصویری روشن از وضعیت تاریخی ایران ترسیم کرده است:
«ایران در گرهگاه سه جهان عقبافتاده و گرفتار واقع است: جهان سوم، جهان خاورمیانه و جهان اسلام ولی به هیچکدام از آنها تعلق ندارد و باید خود را بر این جغرافیای عقبمانده سیاسی تحمیل کند.»
تفکری که ایران را ابزاری برای یک پروژهی آخرالزمانی میبیند، نه خانهای برای فرزندانش. در این روایت، جان انسانها بیارزش است، تمدن ایرانی ابزار معامله است، و بمب اتم نه کابوسی که باید از آن گریخت، بلکه فانتزی کودکانهای است که با آن خیال برتری دارند. زمان آن رسیده که این تفکر شکستخورده را به موزهی تاریک تاریخ بسپاریم و واقعگرایی، احترام به جان انسانها و منافع ملی را تا دیر نشده است جایگزین آن کنیم.
سه هدف عمده در تکرار برای جا انداختن این جعلیات پیگیری میشود:
ایجاد جو سرخوردگی و القای شکست انقلاب ملی. ارائه راه حلی که فارغ از نتیجه تنها به مشروعیت نظام اسلامی و بزک یک حکومت دیکتاتوری دینی در قالب یک حکومت دموکراتیک منجر میشود و نهایتا ایجاد اختلاف و تفرقه بین مردم به جای شکاف بین ملت و حکومت ضد ملی.
در یک جنبش انقلابی که تغییرات ژرف و ارزشهایی متضاد ارزشهای حاکم خواسته انقلابیون است هرگونه سهل انگاری در رعایت اصول موجب ایجاد شکاف در بدنه جنبش و تضعیف آن میگردد.
داستان و داستان سرایی بخش مهمی از فرهنگ کهن ما بوده و نقش مهمی در زنده نگهداشتن سنتها و رسوم ایرانی در مقابل فاتحان بیگانه و ضد ایرانی خصوصا اعراب داشته است. از قصه های هزار و یک شب که … ادامه یافت
در این یادداشت به بررسی نقش و ارتباط توهم فعالین سیاسی از سطح دانش خود (توهم ژرفای توضیحی) و نقش آنان در برآمدن میانمایگان سیاسی (Mediocrity) بیهویتی که مانند محلل در تلاش برای پیوند گروههای سیاسی با ارزشهای بنیادین متضاد هستند و ارتباط آنان با خطر بروز و قدرت گرفتن فرومایگان (Populism) سیاسی میپردازم.
در عصر ارتباطات و گردش آزاد اطلاعات، گروههایی که به سیاق انقلاب ۵۷ تصور میکنند میتوانند مردم را در هاله ابهام و با مخفی کاری همراه خود کنند و یا حمایت مردمی را با خدعه و فریبی از جنس وحدت کلمه خمینی و دعوت به سکوت برای «اتحاد همه با هم» بدست آوردند با سرعت با واکنش عمومی روبرو میگردند. در این بین فعالان اجتماعی و یا سیاسی هستند که در صورت جاهطلبی و وارد شدن به این بازی ناراست بازنده مطلق خواهند بود و اعتبار خود را از دست خواهند داد.