قانونِ خوب یا حاکمِ خوب؟ درسی از ترکیه برای آیندهٔ ایران – باربد بهداد

ارسال شده در: مقالات | 0

باربد بهداد در این یادداشت به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های پیش روی ایران می‌پردازد: آنچه ضامن آزادی و پیشرفت یک ملت است، حکمران خوب است یا قانون خوب؟ او استدلال می‌کند که آینده ایران نه بر فضیلت افراد، بلکه همانطور که رضاشاه دوم تکرار میکنند بر نهادهای پایدار و حاکمیت مردم باید استوار باشد.

America Must Not Mistake a Tactical Agreement for Strategic Peace – Hamed Sepehri

ارسال شده در: مقالات | 0

In this article, Hamed Sepehri argues that any long-term U.S. accommodation with the Islamic Republic must be judged through the lens of strategy, deterrence, and democratic values, warning that concessions to an ideologically hostile regime could weaken American credibility and global leadership.

ضرورت ثبت نام‌ها و ساخت یادمان برای جان‌باختگان فجایع دی‌ماه – حامد سپهری

ارسال شده در: مقالات | 0

هیچ جامعه‌ای تنها با جاده‌ها، ساختمان‌ها و زیرساخت‌هایش زنده نمی‌ماند؛ آنچه یک ملت را به یک جامعه انسانی تبدیل می‌کند، حافظه جمعی، همدلی و احترام به کرامت انسان است. به همین دلیل، ثبت نام تک‌تک جان‌باختگان و ساخت یادمان‌هایی برای قربانیان فجایع دی‌ماه، نه یک اقدام نمادین، بلکه یک ضرورت اخلاقی، تاریخی و تمدنی است.

ملی‌گرایی جعلی و بازتولید روایت انحرافی از مشروطه؛ پروژه‌ای برای حذف پهلوی

ارسال شده در: مقالات | 0

این مقاله توضیح می‌دهد که مفهوم مشروطه در گفتمان سیاسی ایران، از یک رخداد تاریخی مشخص، به یک دال سیال در منازعات سیاسی تبدیل شده است. در این فرآیند، بخشی از جریان اصلاح‌طلبی با بازتعریف نسبت میان مشروطه و دولت پهلوی، زمینه‌ای برای بازتولید روایت‌هایی فراهم کرده است که در برخی جریان‌های مدعی ملی‌گرایی معروف به جریان قاسمشهری نیز قابل مشاهده است.

بازخوانی تاریخ و اقبال عمومی به ساواک، فروریختن ابر روایت فتنه  ۵۷- هومن یوسفی

ارسال شده در: مقالات | 0

روایت‌هایی که از ساواک، دیوی مخوف و خونخوار در برابر آزادیخواهان ساخته بود و در تمام این سال‌ها همچون اهرمی برای تقبیح، محکوم و منکوب کردن طرفداران پادشاهی پهلوی و شاهنشاه آریامهر فقید به‌کار می‌رفت؛ و مهم‌ترین ابزار برای حقانیت‌زدایی از پهلوی و حکومت ملی ایران بود.

عاملیت مردم؛ تاثیر سرکوب، پروپاگاندا و جنگ بر اراده ملی برای دگرگونی – هومن یوسفی

ارسال شده در: مقالات | 0

در این میان، بهره‌گیری از چهره‌های رسانه‌ای، نیروهای وابسته، فعالان فاندی و باندی، ملیگرایان مصنوعی و قاسمشهریها، دلواپسان دروغین تمامیت ارضی که از حضور وحوش حشد الشعبی یا فاطمیون نگرانی ندارند، زیرساختگرایان و شبکه‌هایی که طی دهه‌ها با منابع مالی حکومت در داخل و خارج شکل گرفته‌اند، بخشی از تلاش برای بازتولید این روایت است که مردم فاقد عاملیت‌اند و امکان تغییر واقعی وجود ندارد.

از هرمز تا پکن؛ بازی بزرگ آمریکا-اسراییل و پایان جمهوری اسلامی  – هومن یوسفی

ارسال شده در: مقالات | 0

عمر جمهوری اسلامی به پایان رسیده است، نه حقانیت نزد ملت ایران دارد و نه متحد واقعی در عرصه بین‌الملل. اما آنچه در این یادداشت قصد تاکید دارم و باید به آن توجه کرد، واکنش اقتصاد چین به اتفاقات در حال تکمیل در منطقه خاورمیانه و مخصوصا مداخله نظامی آمریکا-اسراییل و محاصره تنگه هرمز است.

Why Qatar Is a Destabilizing Player in the Middle East and International Security – Hamed Sepehri

ارسال شده در: مقالات | 0

In this article, Hamed Sepehri examines how Qatar, despite its small population and limited geographic size, has succeeded in projecting an influence far beyond its material scale—an influence that is both disproportionate and deeply controversial within Middle Eastern politics and global affairs.

Why the US Should Support Iranians Against the Islamic Republic – Hamed Sepehri

ارسال شده در: مقالات | 0

For more than four decades, the Islamic Republic in Iran has ruled through repression, ideological extremism, and systematic violence against its own people. In recent nationwide uprisings, tens of thousands of Iranians have been killed, imprisoned, or permanently scarred by a regime that views civil resistance not as dissent, but as an existential threat to be crushed.

چرا عنوان «شاهزاده» درست نیست! – فرشید نصرالهی

ارسال شده در: مقالات | 0

در فضای سیاسی امروز ایران، یکی از بحث‌های پرچالش، عنوان‌بندی و جایگاه حقوقی رضا شاه دوم است. برخی او را«شاهزاده» می‌خوانند، درحالی‌که از دیدگاه حقوقی و تاریخی این عنوان غلط و غیر قانونی است. «شاهزاده» یک عنوان تشریفاتی است، نه سیاسی.