پیوند مطالبات سیاسی به اعتصابات، اعتراضات و خرده مطالبات اجتماعی

ارسال شده در: مقالات | 0

 برای تغییر حکومت و گذار از جمهوری اسلامی نیاز به همراهی همه اقشار جامعه ست. جامعه ساختار پیچیده ای و لایه ای دارد، هر لایه از طبقات مختلف درست شده  و یک از این طبقات دارای مطالبات متفاوت هستند. ماهیت … ادامه یافت

هزینه بیسوادی مشغولان حقوق بشری بر گرده ایران

ارسال شده در: مقالات | 0

چند روز گذشته هشتگ و کمپینی توسط چند فعال مخالف جمهوری اسلامی با عنوان «ایجاد شرمساری» با انتشار ویديو کلیپی از فعالین شناخته شده برانداز شروع شد. ایده بسیار خوبی بود که باید حمایت میشد، اما عدم توجه به حساسیتهای … ادامه یافت

رفتار جمعی: چاره‌ساز گذار

ارسال شده در: مقالات | 0

یک‌بار دیگر کشور ما آماده‌ی انقلاب سیاسی شده است. کاستی‌هایی که در انقلاب مشروطه پدید آمد و در دوران جنگ سرد به برآمدن انقلاب اسلامی انجامید، می‌رود تا در یک دگرگونی اجتماعی دیگر به دست‌آورد تازه‌ای برسد. در صد سال … ادامه یافت

بحران همکاری در اپوزیسیون

ارسال شده در: مقالات | 0

اپوزیسیون حکومت اسلامی چیره بر ایران، در برآیش خود پیوسته از پیچ‌های سختی گذشته است تا به آنچه که امروز هست برسد. اما هنوز نیرویش به اندازه‌ی سرنگون نمودن حکومت ثروتمند و خطرناک ملایان نرسیده است. تلاش و رایزنی بسیاری در سال‌های گذشته انجام شده است تا راهی برای پیروزی به دست بیاید، ولی جمهوری اسلامی همچنان برکار است. یکی از ایده‌هایی که در تمام این سال‌ها شنیده و گفته شده است، همه با هم است. بسیاری از گروه‌ها و افراد نیز بارها به آن پرداخته‌اند و از روی خیرخواهی همه را به رها نمودن وابستگی‌های سیاسی و همکاری برای سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی، فراخوانده‌اند.

همه با هم: گل‌آلود کردن چشمه حقانیت

ارسال شده در: مقالات | 0

کسانی که از به دست آوردن حقانیت ناامید یا ناتوان هستند و زیر چتر همه با هم می‌توانند در حقانیت دیگران سهیم شوند. کسانی که یا شناخت درستی از دموکراسی ندارند یا چشم‌انداز آنها درباره برپایی آلترناتیو جمهوری اسلامی از روشی به جز جنبش اجتماعی است به دنبال روشی به نام «همه‌ با هم» هستند.
در سال‌های گذشته به خاطر نبودن گفتمان چاره‌ساز سیاسی – اجتماعی، نداشتن پایگاه مردمی، ساختار نیافتگی اندیشه سیاسی و ناشناس ماندن توانایی‌های جنبش‌های اجتماعی از سوی بخش بزرگی از اپوزیسیون جمهوری اسلامی، شعار «همه با هم» به فراوانی سر داده می‌شد و این‌گونه چالش‌برانگیز نبود.

راهی به سکولار دموکراسی

ارسال شده در: مقالات | 0

روز به روز نزدیک شدن به پایان جمهوری اسلامی را از هر خبر، نجوا و فریادی درمی‌یابیم و این مایه‌ی شادمانی است. اما به سویی می‌رویم که اگر برنامه ریزی درستی نداشته باشیم و ناگهان کشور با امور دیوانی و بدون نیروی اداره کننده روبه‌رو شود، می‌تواند به رویدادهایی ناخواسته نیز کشیده شود